Koniewo leży około 5 km na południowy wschód od Wolina.

Pierwsza osada powstała krótko po ustąpieniu lodowca, w mezolicie. Z neolitu pochodzą ślady dwu osad należących do kultury ceramiki sznurowej. Kultura łużycka pozostawiła ślady trzech osad. Z okresu rzymskiego pochodzi cmentarzysko z grobami ciałopalnymi. Z wieku IX-XII, znaleziono ślady osad słowiańskich.

Miejscowość pierwszy raz wymieniana jest w źródłach pisanych w XIII wieku (1288 r.). W dokumencie podana jest nazwa miejscowości Conoye.

Koniewo to jedna z niewielu miejscowości która zachowała prawie nienaruszony, pierwotny układ owalnicowy o zwartej zabudowie, rozlokowanej w dwóch, łukowatych pierzejach. Cała zabudowa jest jednorodna architektonicznie. Zachowały się dwa budynki z XVIII wieku. Pozostałe pochodzą już z wieku XIX. Zbudowane są z cegły lub konstrukcji ryglowej. Najciekawszy jest jednak kościół z XIV wieku z dobudowaną od północy, w latach 1749-51, kaplicą i od zachodu – drewnianą wieżą. Unikalność całej wsi polega na tym, że rozwój osadnictwa można tu śledzić od czasów najstarszych po dzień dzisiejszy.

We wsi znajduje się kościół z XIV wieku (zabytek kl. "0"). Malowidła na suficie, wykonane zostały w XVIII w. przez C. H. Rosenberga z Quedlinburga. Dawniej istniały tu zabytkowe budynki gospodarskie. Obecnie są w stanie ruiny.